Braziliaanse munteenheid: alles over de real (BRL)

Ga je op reis naar Brazilië, dan krijg je te maken met de real. De Braziliaanse real (in het Portugees real brasileiro) is sinds 1994 de officiële munteenheid van het land en wordt afgekort als BRL. Eén real is verdeeld in honderd centavo, net zoals de euro is verdeeld in honderd cent.

De real is de officiële munteenheid van Brazilië

De real is niet zomaar een naam die uit de lucht is komen vallen. Het woord betekent koninklijk en komt uit het Portugees, wat verwijst naar de koloniale geschiedenis van Brazilië als voormalige Portugese kolonie. De keuze voor deze naam had destijds ook een symbolische functie: een nieuwe, stevige munt die vertrouwen moest wekken bij een bevolking die decennia van instabiliteit achter de rug had.

De munt werd geïntroduceerd als onderdeel van het Plano Real, een uitgebreid pakket economische maatregelen dat een einde moest maken aan de hyperinflatie die Brazilië decennialang teisterde. Sindsdien is de real uitgegroeid tot de stabiele munteenheid van het land en een van de belangrijkste munten van heel Zuid-Amerika, waar internationale beleggers en handelspartners op vertrouwen.

Coupures en munten: dit kom je tegen

Tijdens je reis door Brazilië krijg je te maken met munten van 5, 10, 25 en 50 centavo, en met munten van 1 real. Deze kleine coupures zijn handig voor kleine aankopen, zoals een koffie op straat of een bijdrage voor het openbaar toilet. Papiergeld is er in coupures van 2, 5, 10, 20, 50, 100 en 200 real, waarbij het biljet van 200 real relatief nieuw is en niet overal even breed geaccepteerd wordt.

De meeste toeristen betalen tegenwoordig veel met kaart, zeker in grotere steden zoals Rio de Janeiro en São Paulo, waar pinnen en contactloos betalen de norm zijn geworden. Contant geld blijft echter handig voor kleinere aankopen, lokale markten en fooien, vooral in kleinere plaatsen en op het platteland waar kaartbetalingen minder vanzelfsprekend zijn.

De geschiedenis achter de real

Voordat de real werd ingevoerd, kende Brazilië een lange reeks aan onstabiele munteenheden. In de twintigste eeuw wisselden verschillende munten elkaar in hoog tempo af, telkens als gevolg van hoge inflatie die het vertrouwen van de bevolking in het geld ondermijnde. Elke nieuwe munt moest de vorige vervangen tegen een omruilverhouding, wat het dagelijks leven voor gewone Brazilianen jarenlang bemoeilijkte.

Pas met de introductie van de real in 1994 kreeg het land eindelijk een stabiele munt. De munt was in het begin gekoppeld aan de Amerikaanse dollar, wat hielp om het vertrouwen te herstellen, maar mag sinds 1999 vrij bewegen op de wisselmarkt. Deze overgang naar een vrij zwevende koers markeerde het einde van decennia economische onrust en het begin van een stabielere Braziliaanse economie.

Geld regelen als je naar Brazilië reist

Wil je op reis naar Brazilië, dan is het slim om een klein bedrag aan lokale real mee te nemen of te pinnen bij aankomst op de luchthaven. Zo heb je meteen geld op zak voor een taxi, een eerste maaltijd of andere kleine uitgaven, zonder dat je meteen op zoek hoeft naar een pinautomaat in een onbekende stad.

In de grote steden kun je op vrijwel elke plek met kaart betalen, maar in kleinere plaatsen en op markten is contant geld nog steeds gangbaar en soms zelfs de enige optie. Let bij het pinnen altijd op de actuele wisselkoers, deze kan namelijk schommelen, en controleer bij een geldautomaat altijd even of er geen extra kosten in rekening worden gebracht door de lokale bank.

Over de Braziliaanse munteenheid

De Braziliaanse real is sinds 1994 de stabiele munteenheid van Brazilië en verving een lange reeks aan onstabiele munten die het land decennialang parten speelden. Met wat lokale real op zak en een pinpas voor de grotere uitgaven, ben je goed voorbereid op je reis door dit uitgestrekte en veelzijdige land.

Leave a Reply

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

You may use these HTML tags and attributes:

<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>